Het is 'n zonnige zaterdagmorgen, in het mooie Leuven. Je rijdt terug naar je appartement nadat je je lief terug thuis hebt afgezet, met 'n fiets in de koffer waarvan het voorste wiel werd gestolen. Altijd fijn op 'n zaterdagochtend. Soit.
Je ziet ze al van ver afkomen, de drie coureurs die denken dat de verkeersregels niet op hen van toepassing zijn. Eerste rode licht genegeerd, maar niet zo erg, zie je ze al denken, niemand kan inslaan. Ze stoppen toch al, moeizaam, aan het tweede verkeerslicht, waar je ook staat. Daar moeten ze wel stoppen, auto's slaan af terwijl zij rechtdoor moeten rijden.
Op de Tiensesteenweg, over de sporen, denken ze ook al dat ze niet allemaal op het fietspad moeten. Eentje rijdt erop, de andere ernaast, op de weg. Tweevaksweg, je kan ze niet voorbijsteken, want al bij al zou dat toch wel veiliger zijn, als je ziet hoe ze rijden, maar er rijden andere mensen naast je, dus je blijft er netjes achter.
Tot ze plots beslissen om over te steken, en op het tweede vak te rijden. Dan denk je toch van, "het fietspad is aan de andere kant, mannen". Chance dat je ook niet snel rijdt, maar aangeven dat ze ergens gaan afslaan waar je dat niet verwacht, dat is ook teveel gevraagd. Je bent verontwaardigd genoeg om het hen ook te melden. En dan begint het, hé, de verwijten. Dat je 'n ambetante teef/hoer/etc. (schrap wat niet past - of nee, neem ze maar allemaal!) bent. Dat je je bek moet houden en dat je maar "wat lullen moet gaan afzuigen". En het blijft maar verdergaan. Omdat je je mond niet gehouden hebt en coureurs
die niet reden waar ze moesten rijden erop hebt gewezen dat het fietspad niet in het midden van de rijweg lag. Het ergste, naast de dreiging op mijn nummerplaat op te nemen (en om er later godweetwat mee te gaan doen, we gaan er niet aan denken) vind ik de platte, seksistische verwijten die ik heb moeten slikken. Daar kan je gewoonweg niet op reageren. Ik ben een hoogopgeleide vrouw, maar ik moet toch maar "wat lullen gaan afzuigen" (of "aller sucer des bites"
I quote, pardon my French). Is dat echt het eerste dat bij die mannen opkomt, vrouwen seksistische opmerkingen naar het hoofd slingeren? Ik moest denken aan die documentaire,
Femme de la rue. Zonder mij in dat specifieke debat te willen mengen, het waren hier geen allochtone mannen, het was niet in de Anneessenswijk in Brussel, het waren gewoon drie pipo's op een fiets, die dachten dat ze het allemaal maar mochten, dat niemand er iets op zou zeggen en het was in Leuven, aan het kruispunt aan de Tiensepoort. Die drie discrediteren ook de andere, normale coureurs die ook op blitse koersfietsen rondrijden in strakke pakjes, maar wel doorhebben waar ze mogen/moeten rijden en andere mensen niet automatisch seksistische praat naar de oren slingeren. En hoe moet je zo'n gevallen in godsnaam melden, laat staan
live registreren?
Voilà, het moest mij van het hart, want ik ben ervan aangedaan. Mijn eerste reflex is niet om mensen verwijten, en dan nog zeker geen seksueel getinte praat, naar de oren te slingeren als ik iets mispeuter. Ik word er misschien niet graag op gewezen, maar dan zwijg ik. Ik heb vandaag gedurfd om mijn mond niet te houden, en ik heb er persoonlijk 'n prijs(je) voor betaald. 'n Bluts in de pantser die mensen noodgedwongen rond zich optrekken, om tegen zo'n stootjes te kunnen. Maar dat zal me niet tegenhouden om nog 's mijn mond open te doen. Ik moet wel denken aan hoe ik me de volgende keer misschien beter tegen zo'n individuen kan weren. Alle suggesties welkom.
